Bazı günleri unutmak istemezsiniz. Sanki bunu
bilirmiş gibi, en başından tablolaşır o günler. O sabah Ömerli’ye inerken aynen
böyle bir tabloyla karşılaştım. Kasaba inanılmaz güzel bir sis bulutunun içinde
kaybolmuştu. Kitaplarla dolu bir gecenin ardından sanki beni bir masal diyarına
davet ediyordu. Yokuşu indikçe koca bir bulutun içine girmiş gibi oldum. Gündüz
gözüyle her şeyin üzerine kalın bir tül perde çekilmiş gibiydi. Ya da dev gibi
buğulu bir canım arkasından dünyayı seyrediyor gibiydim. Ömerli’nin doğasıyla
birleşince doyum olmayan tablolar hazırlayan bu sabah orada olmamın en önemli
neden ise okuldaki “Kütüphane” gecesiydi. (Alev Okulları)
Çok değil daha geçen sene, okulun dördüncü sınıflar
için düzenlediği kütüphane gecesine kızımın nasıl katılacağına dair evhamlar
taşıyordum. Oysa izin verirsek çocuklar büyüyor, izin verirsek bize de alan
bırakıyorlar. Biz ailecek bunu, kızımın bu sene dâhil olduğu takımın kampları vesilesiyle
yaşadık. Velilerin dâhil olmasına izin verilmeyen bu kamplardan biri iki
haftalıktı. Böyle güzel sebeplerden olunca özlem de güzel bir duygu. O cuma sabahı
kızımızı gönül rahatlığıyla servise bindirdik. Bavulunun içinde yastığı,
pijaması, uyku oyuncağı ve pikesi yola çıktı. Ertesi gün
Kaç çocuk böyle bir tecrübe yaşama şansını
yakalamıştır. Bir gece okulda kalıyorsunuz. Öğretmenlerinizle oyunlar oynuyor,
şarkılar söylüyorsunuz. Sonra kitabını okuduğunuz yazar geliyor, sizinle
birlikte aktivite yapıyor, kitabını konuşuyor. Sonra, fenerlerle karanlıkta
okulu keşfediyorsunuz. Yere sıra sıra dizilmiş minderlerden oluşan dev yatakta,
kitapların arasında, okul kütüphanesinde arkadaşlarınızla birlikte uyuyorsunuz.
Sabah okulun içinde pijamalarınızla ailenizi karşılıyor, onlarla birlikte
yemekhanede kahvaltı ediyorsunuz.
Çocuklar bizi şarkılarla karşıladılar,
hepimiz kahvaltı için bir şeyler götürmüştük, zengin bir sofrada geceden hikâyelerle
harika bir kahvaltı yaptık. Bence paha biçilmez bir tecrübe oldu.
Bu günlerde ikincisi düzenlenecek olan bu geceye bu
sefer katılamıyoruz, kızım kayak kampında. Elbette bu geceye katılmanın da bir koşulu
var, çok okumak! Duyduğunda üzüleceği kesin ama hayat her daim seçimlerden
ibaret değil mi?
Nazlı Ayça Özkarahan
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder